Bądźmy szczerzy: żabnica w najlepszym wypadku wygląda zniechęcająco,
a w najgorszym przypomina potwora z koszmarów sennych. Właśnie ze względu na jej nieatrakcyjny wygląd została nazwana „diabłem morskim”. Przez długi czas rybacy, którzy złowili żabnicę, odmawiali nawet wniesienia jej na pokład.

Po co ścigać pożywienie, skoro można poczekać, aż samo przypłynie? Tak właśnie radzą sobie żabnice: ukrywają się
w błotnistych i mętnych wodach dna oceanu, a dzięki swoim wyrostkom, wabią przepływające ryby i skorupiaki prosto do swoich ogromnych, otwartych paszczy. Tam, pechowa zdobycz spotyka się z rzędami ostrych i paskudnych zębów, które ustawione są pod kątem do wewnątrz, utrudniając ucieczkę.

To leniwe, ale pomysłowe podejście jest głównym powodem, dla którego żabnica wygląda jak wielka klucha składająca się głównie z otworu gębowego.

Rybe tą łowimy na pilkery delikatnie mówiąc podając pod nos na głebokościach od 10 do 40 metrów.

Artykuł Żabnica pochodzi z serwisu Ryby z Chmielem.

Osiąga przeciętnie 50–80 cm[3], maksymalnie do 150 cm długości, maksymalna odnotowana masa ciała wynosi 23,6 kg. Ubarwienie zmienne, szaroniebieskie, czarne lub rdzawobrązowe. W poprzek ciała przebiega 10–15 ciemnych pasów zachodzących na płetwę grzbietową.

Ryba o bardzo mocnych szczękach i zębach. Nie jest agresywna. Groźnie wyglądające zęby służą zębaczom do rozłupywania jeżowców, skorup twardych ślimaków, krabów i innych podobnych składników ich pożywienia.

Po wewnętrznym zapłodnieniu samica składa ikrę na dnie. Samiec broni złożonej ikry do wylęgu larw. Poza okresem rozrodu przebywają samotnie.

Zębacze łowimy na głębokościach od 20 do 50 metrów pilkery z dodatkiem kawałka mięsa.

Artykuł Zębacz pochodzi z serwisu Ryby z Chmielem.

Raja nabijana występuje w strefie przybrzeżnej do 300 m głębokości (rekordowo do 1000 m), zwykle na 10-60 metrach. Zamieszkuje obszary przydenne o różnorodnym podłożu: piaszczystym, żwirowym, skalistym lub mulistym. Cechuje ją aktywność nocna. Ryba jajorodna. Do rozrodu przystępuje na wiosnę oraz w lecie. Jaja składane są na piaszczyste lub żwirowe podłoże. Samica może złożyć od 48 do 74 jaj (maksymalnie 170 w roku). Jaja są w kształcie prostopadłościanu, o wymiarach 5-9 cm. Wylęg następuje po 4-5 miesiącach. Młode po wykluciu mierzą 11-13 cm. Dojrzałość płciową osiąga między siódmym (samce), a dziewiątym (samice) rokiem życia. Żyje do 15 lat.

Raje możemy złowić na płytkiej wodzie używając zestawów z dodatkiem mięsa.

Artykuł Raja pochodzi z serwisu Ryby z Chmielem.

Ciało typowe dla dorszowatych (wydłużone, trzy płetwy grzbietowe, dwie płetwy odbytowe). Nazwę plamiak zawdzięcza czarnej plamie ponad płetwą piersiową. Boki ciała srebrzyste, linia boczna wyraźna, ciemna. Długość przeciętnie 60–80 cm, ale może przekraczać 1 metr.

Plamiak jest gatunkiem wędrownym. Wędruje w dużych ławicach. Żeruje przy dnie zjadając mięczaki, szkarłupnie i ikrę innych gatunków.

Łowimy go na głebokościach od 40 do 90 metrów na pilkery lub mniejsze gumy.

Artykuł Plamiak pochodzi z serwisu Ryby z Chmielem.

Morszczuki łowimy na głębokościach od 50 do 110 metrów. Używamy do tego pilkerów z podczepionym mięsem lub zestawów paternoster z dwoma hakami 6/0 z założonym filetem czarniaka lub makreli.

Patrz link:

www.youtube.com/watch?v=2-cFEKX2_Vw&t=233s

Artykuł Morszczuk pochodzi z serwisu Ryby z Chmielem.

Molwa jest najdłuższą i jedną z największych ryb dorszowatych – osiąga długość do 200 cm i wagę nawet do 45 kg. Jej kształt jest typowy dla tej rodziny ale jest bardziej smukła i ma mocno wydłużone ciało ze stosunkowo małą głową i małymi oczami oraz dużym pyskiem uzbrojonym w ostre zęby.

Molwy łowimy na systemy molwowe oraz pilkery na głębokościach od 50 do 120 metrów. Duże osobniki lubią przebywać na głebokościach do 250 metrów. 

Patrz link:

www.youtube.com/watch?v=2-cFEKX2_Vw&t=233s

Artykuł Molwa pochodzi z serwisu Ryby z Chmielem.

Występuje na głębokościach od 200 do 1000 metrów.

Karmazyny łowimyna głębokościach od 150 do 250 metrów na systemy paternoster z pięcioma hakami 2/0 rozmieszczonymi co 80 centymetrów i uzbrojonymi w kawałki mięsa.

Artykuł Karmazyn pochodzi z serwisu Ryby z Chmielem.

Halibut należy do rodziny Flounder. Jest to ryba, w której lewa strona ciała jest jednocześnie uważana za brzuch, ponieważ. to na nim halibut spoczywa na dnie morza. Z tego powodu jego oczy są przesunięte w prawo i znajdują się jeden nad drugim. Usta są również przesunięte na prawą stronę. Wielkość takiej ryby zależy od jej rodzaju. Niektóre dorastają do 0,5 do ponad 3,5 m długości przy masie sięgającej do 300 kg.. Szerokość halibuta to jedna trzecia jego długości ciała. W części ogonowej zwęża się.

Tarło odbywa w okresie zimowym i wczesnej wiosny (grudzień-kwiecień).

Łowimy przeważnie na duże gumy lub Norweskie pilkery (banany)

Patrz Link:

www.youtube.com/watch?v=2-cFEKX2_Vw&t=233s

Artykuł Halibut pochodzi z serwisu Ryby z Chmielem.

Ubarwienie dorszy jest uzależnione od podgatunku oraz od barw przeważających w ich miejscach występowania. Grzbiet ciemny, od brązowego do zielonkawego lub szarooliwkowego, boki nieco jaśniejsze, brzuch biały. Grzbiet, wierzch głowy i boki usiane są licznymi ciemnymi plamkami. Płetwy ciemne, szarooliwkowe, czasami na płetwach grzbietowych pojawiają się ciemniejsze, skośne pasma. Tęczówka srebrzysta lub złotawa.

Rozmiary poszczególnych osobników zależą od ich wieku, gdyż ryby rosną przez całe swoje życie. Dorsz może przeżyć ponad 20 lat. Rekord 47 kg złowiony na wodach przy wyspie Soroya.

Dorsza przybrzeżnego łowimy na spadach od 20 do 70 metrów, skreya na głębokościach od 60 do 150 metrów. Do łowienia dorszy używamy pilkerów o różnych gramaturach. Możemy użyć również przywieszek dorszowych lub dużych gum.

Zobacz link:

www.youtube.com/watch?v=2-cFEKX2_Vw&t=233s

Artykuł Dorsz pochodzi z serwisu Ryby z Chmielem.

Grzbiet oliwkowozielony, linia boczna jasna, wyraźna na całej długości. Szczęka dolna wysunięta, płetwa ogonowa wcięta. Osiąga przeciętnie 60–90 cm (maksymalnie 130 cm) długości i ok. 20 kg (maksymalnie 32 kg) masy ciała.

Gatunek wędrowny. Wiosną kierują się na północ i do wód przybrzeżnych, a jesienią na południe i dalej od brzegu. Młode czarniaki polują na skorupiaki i małe ryby, dorosłe na ryby denne i pelagiczne.

Czarniaki drobne łowimy na zestawy makrelowe w toni, a duże osobniki na pilkery które pionowo schodzą do dna i w miarę szybkim zwijaniem z pompowaniem skręcamy do góry.

Patrz Link:

www.youtube.com/watch?v=2-cFEKX2_Vw&t=233s

Artykuł Czerniak pochodzi z serwisu Ryby z Chmielem.